Είστε καλά κύριοι;

Γειά σου errorflynn γράφει πάνω δεξιά. Γειά σου και σένα, άγνωστε. Κάπου ανάμεσα στην προετοιμασία μιας μακαρονάδας, τα αεροδρόμια, τα τρένα, τα βαπόρια, τις βαλίτσες, τα γειά σου, τα καλώς ήρθες κατάφερες να επιστρέψεις. Γενικά νομίζεις πως τα «back» θα είναι μπόλικα, τουλάχιστον για τον επόμενο μήνα περίπου. Μερικά από δαύτα θα’ναι στραπατσαρισμένα ανάμεσα σε ρούχα διακοπών, μερικά στην μουσική που άκουγες στις διάφορες επιστροφές, στην πρώτη μουσική που ακούς το πρώτο δευτεριάτικο πρωινό καθώς επιστρέφεις στη δουλειά. Και σκέφτεσαι στο δρόμο εκεί που πας ασθμαίνοντας σαν το ζόμπι – έλα, έλα το ένα πόδι μπροστά από το άλλο – τι μουσική πρέπει να ακούσω τώρα για να φτάσω αβλαβής στη δουλειά χωρίς να χω στο μεταξύ πηδήξει από κανένα flyover. Καταλήγεις σε κάτι που ξέρεις σίγουρα πως θα σε σπρώξει μπροστά για το επόμενο πόδι. Κάτι για κατάρρευση επικοινωνίας άκουσες, κάτι για μπερδέματα, κάτι για καλές εποχές, κακές εποχές. Άκρως κατάλληλα πράγματα δηλαδή για την πολή της οποίας τα πεζοδρόμια περπατάς. Το νιώθεις εξάλλου στον αέρα της. Κάθε φορά που διαπερνούν το νευρικό σου σύστημα οι γνώριμες νότες, επιβεβαιώνεται η πεποίθησή σου ότι κάθε πόλη έχει τον ήχο της.

Ποιός μίλησε για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιές; Τον Σεπτέμβρη να δεις απορίες. Ρώτησες και το φιλαράκι σου, πως πιστεύει οτι θα είναι ο ερχόμενος χειμώνας και σου είπε μοναχικός. Εκεί έπεσε πιο βαρύ το χτύπημα. Μαύρισα αρκέτα; Ήταν απ’το κακό μου ή που έζησα το μύθο μου στην Ελλάδα; Από Σεπτέμβρη δίαιτα. Πρέπει να βρω δουλειά. Τι με περιμένει πίσω στην πόλη. Με σκέφτεται άραγε; Θα’χει κίνηση; Θα πεθάνει; Θα τα καταφέρω; Αμφιβολίες και ελπίδες. Τον Σεπτέμβρη να δεις.

Είναι ο μήνας που δεν ξέρεις τι να ακούσεις. Θες να ανέβεις ή έχεις σιχαθεί να πέφτεις που λες ότι έχεις ανακαλύψει νέους πάτους. Και κοιτάς έξω από τα παράθυρα πολύ. Να το παρατηρήσεις αυτό. Ψάχνεις παράθυρα γενικά. Λίγο που δεν σε χωράει ο τόπος, λίγο οι αμφιβολίες. Δεν θέλει και πολύ.

Ε, και προσπαθείς. Στριφογυρνάς στο κρεβάτι γιατί είναι ξένο και δεν το έχεις συνηθίσει ακόμα. Στριφογυρνάει και το σπίτι γιατί δεν σε έχει συνηθίσει αυτό, μόνο που αυτό είναι λίγο πιο καλόβολο από σένα. Το σκέφτεσαι αν θες να βγεις από το σπίτι ή όχι, το σκέφτεσαι αν θες να πας να δεις φίλους, το σκέφτεσαι αν έχεις και ποιός θέλει να σε δει. Και ξαφνικά, ακούγεται από τα πολυμετακομισμένα ηχεία σου εκείνο το τραγούδι. Που είχες να ακούσεις από εκείνο το καλοκαίρι που ήσουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι και οι αμφιβολίες και οι απορίες ήταν τόσες πολλές και τόσο απολαυστικές. Δεν ήξερες καν ότι μπορούσαν να έχουν γεύση. Και το είχες ακούσει τόσες πολλές φορές. Δεν ήξερες καν ότι ένα τραγούδι μπορεί να ακουστεί τόσες πολλές φορές. Και το τέλος του καλοκαιριού ήταν μεταμφιεσμένο σε αρχή των πάντων. Που άρχισαν, που ξεκίνησαν ούτε πήρες χαμπάρι. Τα μπάσα είναι βαριά όμως και δεν ξεχνιούνται και ο ρυθμός είναι βαθύς. Που ξεκινάει, που τελειώνει ούτε σε νοιάζει να μάθεις. Κάνε τον Σεπτέμβρη, άνοιξη και την Πρωτοχρονιά σου, Ιούνη και ξεγέλασέ τα, τα πούστικα. Η μουσική θα σε θυμάται βεβαίως, αλλά αυτή ούτως ή άλλως δεν θέλεις να σε ξεχάσει.

~ από errorflynn στο Αύγουστος 19, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: