85 seconds away

Πόσες φορές έχετε ακούσει ένα κομμάτι, σύντομο σε διάρκεια, που ήταν τόσο όμορφο που θέλατε να κρατήσει για άλλα 15 λεπτά τουλάχιστον; Μπορώ να σκεφτώ άπειρα παραδείγματα. Δεν ξέρω πως αποφασίζει ο δημιουργός να διακόψει κάτι το τόσο ωραίο. Ίσως απλά εκείνος να ξέρει καλύτερα πότε ολοκληρώνεται αυτό που θέλει να πει η μουσική. Πάντα μου άρεσαν τα μακροσκελή κομμάτια, αλλά νομίζω ότι περισσότερο έχω λιώσει με αυτά που τελειώνουν πριν καν προλάβεις να συνειδητοποιήσεις τι άκουσες.

Τον Max Richter τον αγαπάμε. Τον αγαπήσαμε από τα προσωπικά του, αρκετά πριν μάθουμε για τη συμμετοχή του στο «Dead Cities». Το δεύτερο album του, «The Blue Notebooks», δεν είχε τύχει να το ακούσω μέχρι σήμερα, όπου χαζεύοντας στο youtube, έπεσα πάνω στο «Vladimir’s Blues». Νομίζω ότι οποιοδήποτε κομμάτι με τη λέξη blues στον τίτλο του είναι αρκετά ασφαλής υπόθεση.

PS. Αγνοήστε τη χαζομαρούλα στην εικόνα
PS2. Το Σονικ Ντεθ Μανκυ γίνεται τριών αυτές τις μέρες. Χρόνια μας πολλά λοιπόν. Θα αφήσω τους υποδέλοιπους όμως να βρουν το τραγούδι που μας αντιπροσωπεύει πλήρως.

~ από KsDms στο Οκτώβριος 25, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: